Άρνηση καταχώρισης αίτησης για λήψη επιδόματος τοκετού και τέκνου

ΑΠΟΦΑΣΗ

Negrea κ.λπ. κατά Ρουμανίας της 19.07.2018 (αριθ. προσφ.  53183/07)

βλ. εδώ 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Άρνηση από ληξίαρχο να καταχωρίσει αίτηση για επίδομα τοκετού και τέκνου. Η αιτιολόγηση ήταν ότι δεν είχαν συνάψει γάμο οι μητέρες με τους πατεράδες των παιδιών. Οι προσφεύγουσες παραπονέθηκαν για τη μεγάλη διάρκεια των διαδικασιών, ότι δεν καταχωρηθήκαν οι αιτήσεις τους λόγω εθνοτικής ομάδας (Ρομά) και ότι δεν είχαν στη διάθεση τους αποτελεσματικό ένδικο μέσο για να προσφύγουν για την υπερβολική διάρκεια διαδικασιών. Παραβίαση για την εύλογη διάρκεια των διαδικασιών και του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής σε σχέση με το άρθρο 6 παρ. 1. Δεν παραβιάστηκε το άρθρο 14 (απαγόρευση διακρίσεων).

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 

άρθρο 6 § 1

άρθρο 13

άρθρο 14

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Οι προσφεύγουσες, Victoria-Paula Negrea, Didica Moldovan, Adriana-Paula Lakatos γεννημένη Boros, Rita-Cosmina Rostaş γεννημένη Ciurar, Julieta-Lenuţa Lãcãtuş και Dorina-Ramona Rostaş είναι υπήκοοι της Ρουμανίας της εθνοτικής ομάδας Ρομά που γεννήθηκαν το 1971 , 1980, 1985, 1986 και 1981 αντίστοιχα και ζουν στο Frata.

Οι νομικές διατάξεις που ίσχυαν κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα (2001-2003) προέβλεπαν την απονομή διαφόρων κοινωνικών δικαιωμάτων, όπως η πληρωμή επιδόματος τοκετού για τις μητέρες και το επίδομα τέκνου. Την εποχή εκείνη οι προσφεύγουσες συγκατοικούσαν με τους συντρόφους τους. Κάθε μία από αυτές έφερε στο κόσμο ένα παιδί εκτός γάμου, και όλα τα παιδιά αναγνωρίστηκαν από τους αντίστοιχους πατεράδες τους. Οι προσφεύγουσες ισχυρίστηκαν ότι ο τοπικός υπάλληλος της πόλης  αρνήθηκε να καταχωρίσει τις αιτήσεις τους για λήψη επιδόματος λόγω του ότι δεν είχαν συνάψει πολιτικό γάμο με τους πατεράδες των παιδιών τους.

Τον Ιούλιο του 2003, οι προσφεύγουσες υπέβαλαν μήνυση κατά του ληξιάρχου της πόλης του Frata και του Δημάρχου ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου της Turda, με την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας. Δήλωσαν δε και παράσταση πολιτικής αγωγής. Μετά το πέρας της διαδικασίας, η Εισαγγελία που ασχολήθηκε με την υπόθεση αποφάσισε να θέση την υπόθεση στο αρχείο. Οι προσφεύγουσες υπέβαλαν καταγγελία εντός του ίδιου μήνα στο Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης των Διακρίσεων (CNCD). Το τελευταίο διενήργησε έρευνα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι καταγγελίες που υπέβαλαν πέντε από τις προσφεύγουσες απορρίφθηκαν επειδή δεν πληρούσαν τις προβλεπόμενες από τον νόμο προϋποθέσεις και ότι αυτή της έκτης προσφεύγουσας απορρίφθηκε επειδή ο νόμος δεν εφαρμόζονταν στην ιδιαίτερη κατάστασή της.

Οι προσφεύγουσες άσκησαν διοικητική προσφυγή κατά του CNCD ενώπιον του Δικαστηρίου προσφυγών της Cluj-Napoca. Τον Ιούλιο του 2005, το Εφετείο απέρριψε την προσφυγή με το σκεπτικό ότι το CNCD διεξήγαγε πλήρη έρευνα, ότι η άρνηση χορήγησης αποζημίωσης βασίστηκε στη μη τήρηση των νομικών προϋποθέσεων και ότι η άρνηση είχε ερευνηθεί από τα διοικητικά Δικαστήρια. Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του Εφετείου.

ΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ…

Άρθρο 6 § 1

Η διαδικασία άρχισε για όλες τις προσφεύγουσες στις 16 Ιουλίου 2003, ημερομηνία κατά την οποία προσχώρησαν στις διαδικασίες ως πολιτικώς ενάγουσες και έληξε με την απόφαση της 14ης Απριλίου 2011 δηλαδή η διάρκεια για τα δύο αυτά δικαιοδοτικά επίπεδα ήταν επτά ετών και περίπου εννέα μήνες.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι ούτε η πολυπλοκότητα της υπόθεσης ούτε η συμπεριφορά των προσφευγουσών θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη διάρκεια της διαδικασίας. Η υπόθεση είχε σταλεί επανειλημμένα στο γραφείο του Εισαγγελέα με σκοπό τη συνέχιση των ερευνών είτε λόγω σφαλμάτων που διαπράχθηκαν από το γραφείο αυτό είτε λόγω ελλιπούς διερεύνησης.

Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διάρκεια της αμφισβητούμενης διαδικασίας δεν πληρούσε την απαίτηση της «εύλογης προθεσμίας» και ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 6 § 1 της Σύμβασης.

Άρθρο 14

Το Δικαστήριο διαπίστωσε καταρχάς ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι η υποχρέωση σύναψης γάμου ή άσκησης αγωγής κατά των πατεράδων των παιδιών τους είχε στην πραγματικότητα επιβληθεί στις προσφεύγουσες.

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι από τα εγχώρια δικαστήρια διαπίστωσαν ότι η συνήθης πρακτική του ληξιάρχου της πόλης να αρνείται την καταχώριση ελλιπών φακέλων, αντίθετα προς τον νόμο, είχε εφαρμοστεί σε όλους, ανεξάρτητα από την εθνοτική καταγωγή των ενδιαφερομένων. Δεν υπήρχαν απτά στοιχεία στο φάκελο της υπόθεσης για να αποδειχθεί ότι άτομα από την εθνοτική ομάδα Ρομά είχαν περισσότερο πληγεί από άλλα.

Ως εκ τούτου, η καταγγελία για διακρίσεις κατά προσώπων από την εθνοτική ομάδα Ρομά κατά την άσκηση του δικαιώματός τους επί των επιδομάτων κοινωνικής πρόνοιας ήταν αβάσιμη και έπρεπε να απορριφθεί.

Άρθρο 13

Το Δικαστήριο επανέλαβε ότι είχε διαπιστώσει στην υπόθεση Vlad και λοιποί και στην απόφαση Brudan ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο, δεν υπήρχε αποτελεσματική προσφυγή για να διαμαρτυρηθεί κάποιος για την υπερβολική διάρκεια των διαδικασιών. Τα νέα έγγραφα που υπέβαλε η κυβέρνηση επιβεβαίωσαν τη διαπίστωση αυτή όσον αφορά την ημερομηνία κατά την οποία έλαβαν χώρα τα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση.

Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 της Σύμβασης σε συνδυασμό με το άρθρο 6 § 1.

Δίκαιη ικανοποίηση (άρθρο 41)

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ρουμανία έπρεπε να καταβάλει στον εκπρόσωπο των προσφευγουσών 4.800 ευρώ για δικαστικά έξοδα και λοιπές δαπάνες (επιμέλεια echrcaselaw.com).


ECHRCaseLaw

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την Πολιτική Cookies.

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις Απορρήτου

Όταν επισκέπτεστε μία ιστοσελίδα, μπορεί να λάβει κάποιες βασικές πληροφορίες από τον browser σας, κατά βάση υπό τη μορφή cookies. Εδώ μπορείτε να ρυθμίσετε τη συγκατάθεσή σας σε όλα αυτά.

These cookies allow us to count visits and traffic sources, so we can measure and improve the performance of our site.

We track anonymized user information to improve our website.
  • _ga
  • _gid
  • _gat

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες