Άρνηση διορισμού επιτυχούσας στην εγχώρια ΔΕΗ λόγω φύλου. Οι αντιφατικές αποφάσεις του ίδιου δικαστηρίου παραβιάζουν τη δίκαιη δίκη

ΑΠΟΦΑΣΗ

Hülya Ebru Demirel κατά Τουρκίας της 19.06.2018 (αριθμ. προσφ. 30733/08)

βλ. εδώ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Άρνηση διορισμού γυναίκας που είχε επιτύχει σε εξετάσεις δημόσιας διοίκησης καθώς δεν ήταν άνδρας που έχει ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία. Το εγχώριο Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε αντιφατικές αποφάσεις σε παρόμοιες υποθέσεις που εκδικάστηκαν από το ίδιο Δικαστήριο. Αυτό ενδέχεται να παραβιάζει την αρχή της δίκαιης δίκης. Παραβίαση του άρθρου 14 (απαγόρευση διακρίσεων) σε συνδυασμό με το άρθρο 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) δεδομένου ότι οι αποφάσεις των εθνικών αρχών αποτελούσαν διακριτική μεταχείριση και του άρθρου 6 § 1 (δικαίωμα δίκαιης δίκης) διότι δεν αιτιολογήθηκε επαρκώς η  απόρριψη του αιτήματος.

ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 

Άρθρο 6 § 1

Άρθρο 8

Άρθρο 14

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Η προσφεύγουσα, Hülya Ebru Demirel, είναι υπήκοος της Τουρκίας η οποία γεννήθηκε το 1976 και ζει στο Κίλις (Τουρκία).

Τον Οκτώβριο του 1999 η προσφεύγουσα πέρασε τις εξετάσεις δημόσιας διοίκησης και πληροφορήθηκε ότι θα διοριστεί ως υπεύθυνος ασφαλείας στο υποκατάστημα Kilis της τουρκικής ΔΕΗ.

Ωστόσο, η εταιρεία αρνήθηκε να την διορίσει, καθώς δεν ήταν άνδρας ο οποίος είχε ολοκληρώσει τη στρατιωτική του θητεία.

Η προσφεύγουσα κέρδισε αρχικά την υπόθεση για διακριτική μεταχείριση εναντίον της εταιρείας το 2001, αλλά αυτή η απόφαση ανατράπηκε κατόπιν προσφυγής από το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο το Δεκέμβριο του 2002.

Τα περαιτέρω νομικά βήματα της κας Demirel (συμπεριλαμβανομένης της αίτησης για διόρθωση) ήταν όλες ανεπιτυχείς, ενώ η τελική απόφαση εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2009 από το δωδέκατο Τμήμα του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο αυτό δεν ακολούθησε προγενέστερη απόφαση σε άλλη υπόθεση που αποφάσισε η Γενική Συνέλευση Διοικητικών Δραστηριοτήτων του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου, η οποία διαπίστωσε ότι μια γυναίκα είχε υποστεί διακρίσεις υπό συνθήκες παρόμοιες με αυτές της προσφεύγουσας.

ΤΟ ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ…

Το Δικαστήριο επανέλαβε ότι είχε ήδη εκθέσει λεπτομερείς λόγους για να δικαιολογήσει διαφορετική μεταχείριση στην υπόθεση Emel Boyraz κατά Τουρκίας.

Θεώρησε ότι οι εγχώριες αρχές δεν ανέφεραν άλλους λόγους πέρα του φύλου της κας Demirel, για τον μη διορισμό της ως συμβούλου ασφαλείας στο Kilis και η περίπτωσή της ήταν όμοια εν προκειμένω με τον Emel Boyraz. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, δεδομένου ότι οι αποφάσεις των εθνικών αρχών αποτελούσαν διακριτική μεταχείριση.

Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι οι αντιφατικές αποφάσεις σε παρόμοιες υποθέσεις που εκδικάστηκαν από το ίδιο δικαστήριο, το οποίο, επιπλέον, ήταν ανώτερο δικαστήριο, ενδέχεται να παραβιάζουν την αρχή της δίκαιης δίκης. Εντούτοις, έκρινε ότι η υφιστάμενη διαφορά ερμηνείας μεταξύ του δωδέκατου τμήματος και της Γενικής Συνέλευσης Διοικητικών Δραστηριοτήτων του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου δεν ισοδυναμούσε με «βαθιά και μακροχρόνια απόκλιση» στη σχετική νομολογία. Ως εκ τούτου, η κατάσταση σχετικά με το εν λόγω θέμα δεν συνιστά, αυτή καθαυτή, παραβίαση του άρθρου 6 § 1.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο δεν εξέτασε τους ισχυρισμούς της κας Demirel σχετικά με την απαγόρευση των διακρίσεων μεταξύ ανδρών και γυναικών, το Δικαστήριο τόνισε καταρχάς ότι η εκτίμησή του περιοριζόταν στην εξέταση του αν η συλλογιστική του εθνικού δικαστηρίου υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ήταν σύμφωνη με τις απαιτήσεις του Άρθρου 6 § 1. Δεν θεώρησε απαραίτητο να προσδιορίσει αν το άρθρο 6 § 1 επέβαλε σε δικαστήριο τελευταίου βαθμού την υποχρέωση να επανεξετάσει ένα ζήτημα υπό το πρίσμα της μεταγενέστερης νομολογίας της ανώτερης δικαστικής αρχής.

Όσον αφορά την υπόθεση της κας Demirel, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι οι ισχυρισμοί της για διόρθωση απόφασης περιελάμβαναν το γεγονός ότι μια παρόμοια υπόθεση είχε εξεταστεί από τη Γενική Συνέλευση με απόφαση διαφορετική από εκείνη που προηγήθηκε του δωδέκατου Τμήματος και ότι, εξάλλου, βρίσκονταν σε αντίθεση με την απαγόρευση  διακρίσεων λόγω φύλου και το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.

Δεδομένου ότι τα επιχειρήματα αυτά δεν είχαν εξεταστεί από το δωδέκατο τμήμα στην προηγούμενη απόφαση, η κα Demirel μπορούσε ευλόγως να αναμένει ειδική απάντηση. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπήρξε η μόνη ευκαιρία για το τμήμα να διαφοροποιήσει την υπόθεση της κας Demirel από την υπόθεση της άλλης απόφασης πριν η υπόθεση της καταστεί οριστική. Έτσι, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, το δωδέκατο τμήμα του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου δεν τήρησε την υποχρέωσή του να αιτιολογήσει επαρκώς την απόρριψη του αιτήματος της κας Demirel. Το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε παράβαση του άρθρου 6 § 1.

Δίκαιη ικανοποίηση (άρθρο 41)

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Τουρκία πρέπει να καταβάλει στην προσφεύγουσα 11.000 ευρώ για ηθική βλάβη.

Ξεχωριστές απόψεις

Οι δικαστές Spano και Kjølbro εξέφρασαν κοινή μερικώς αντίθετη άποψη. Διαπίστωσαν ότι δεν ήταν πεπεισμένοι ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης η απουσία περαιτέρω αιτιολογίας σχετικά με τα αντίθετα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Γενική Συνέλευση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου και το δωδέκατο τμήμα καθαυτό κατέστησαν τη διαδικασία άδικη.Η γνώμη αυτή επισυνάπτεται στην απόφαση (επιμέλεια echrcaselaw.com).


ECHRCaseLaw

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε καλύτερη εμπειρία στο διαδίκτυο. Συμφωνώντας, αποδέχεστε τη χρήση των cookies σύμφωνα με την Πολιτική Cookies.

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις Απορρήτου

Όταν επισκέπτεστε μία ιστοσελίδα, μπορεί να λάβει κάποιες βασικές πληροφορίες από τον browser σας, κατά βάση υπό τη μορφή cookies. Εδώ μπορείτε να ρυθμίσετε τη συγκατάθεσή σας σε όλα αυτά.

These cookies allow us to count visits and traffic sources, so we can measure and improve the performance of our site.

We track anonymized user information to improve our website.
  • _ga
  • _gid
  • _gat

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες